Today is my Dad's 13th death anniversary! Super tagal na when he passed away. 7 years old pa lang ako that time and grade 1. I still remember those moments when we were still together. He is the best dad, actually!! Kahit every vacation lang kami nagkakasama. Pero nung nagkasakit sya, lagi na syang andito sa Manila. Naaalala ko pa, kapag may kasalanan ako kela mama, sya yung nagte-take ng consequence para hindi ako mahirapan. Hindi ko maalala kung kelan sya bumalik ng probinsya. Bsta, my mom and I decided to have a vacation sa Aurora. But then, when we arrived, sobrang nagtataka kami kung bakit ang damng tao sa bahay namin. Hanggang sa ayun, my Dad was lying on a coffin. We were shocked. Hindi alam nila mama kung anong gagawin. And since bata pa ko nun, I wasn't that aware sa mga nangyayari. All I thought is that, he's just sleeping. Ang shonga lang e no? :( For not even realizing na hindi ko na sya makakasama ulit. :(((
It's been 13 years, but I'm still longing for you Papa. Sana nakikita mo lahat ng nangyayari sakin ngayon. My failures and my achievements. Sana andito ka lagi. I miss you so much! Alam ko darating yung araw na magkakasama ulit tayo. I want you to know that you will never be forgotten. You will always be in my heart!! You will always be the best father in the whole universe! :))
I LOVE YOU SO MUCH PAPA! <3
No comments:
Post a Comment