PHA (April 25-27, 2012)

Yea, I just had my PHA in Jollibee, Pre Hiring Assessment. Actually, ang tagal ko nang balak mag work. Kasi wala namang gagawin pag bakasyon, nga nga lang. Tska extra income na rin. Sa tagal ko ng binabalak, kailan lang ako nagpasa ng resume ko.  Nung April 3 ako nagpasa ng resume, sa Jollibee and KFC, before holy week. After a week, nagtext sakin yung KFC. I'll have my initial interview daw. So I went there, nervous pero keribum naman. Ayun, after intial interview, proceed na sa final. E ang arte ng manager, hindi raw sila tumatanggap ng student. I went home disaapointed. But that's life! =))

After a week, April 12, Jollibee texted me. May exam dw ako, 2pm! Shocks! E 5pm na nung time na yun e. Then another text came out, ayun kinabukasan pa naman pala talaga. Haha. Ewan ko pero iba yung nervousness na naramdaman ko when I had my exam sa Jb. Ang hirap!! Tapos ang ikli ng oras. Hindi na nga ako umasang makakapasa ako e. After exam, sabi maghintay daw ng 1hr para sa result. Ayyuunn, when Ate Elaine posted the result, bigla akong kinabahan. Nung una, hindi ko makita yung name ko. Ayun pala, nasa taas! Ow em. Tas interview na, approach ng manager, "Are you good in Math?" Nagulat ako, sabi ko na lang, "yes, mayber sir." Hahahaah! After nun, text na lang daw.

Sleepless nights ang nangyari.. Isip ako ng isip na sana itext ako. Hanggang nagtext nga. Start na ng PHA, I was really nervous kasi first time ko yun, wala talaga akong idea e. Tinuruan kami ng mga dapt gawin. Nag-enjoy talaga ako ng sobra. Yung feeling na ayoko ng umalis dun, gusto ko magserve and so whatever. Ganun pala talaga kapag gusto mo yung ginagawa mo. Gaganahan ka kumilos. With that three days, I really had fun and I realized na hindi pala madali ang magwork lalo na kapag nasa fast food ka. May mga bago na rin akong mga kaibigan. Kahit nung exam ko lang sila nakilala, I feel great when I'm with them. :)
Sana matanggap kaming lahat! I really want to work, pra sa family ko, pra sa sarili ko, para sa amin ng mahal ko, at para makapagpasaya ng ibang tao! =)))))

Shocked! :0

Yessss. I'm shocked, sobra. :( Bakit ganun? Hindi ko inexpect na mangyayari to. I don't wanna name people pero obvious naman kung sino yung nasa kwento ko. Bigla ko lang namang naisipang buksan yung ym nya, since alam ko lahat ng password ng account nya, ganun din naman sya sakin. Habang nagbabasa ako, sh*t!!!! Nagulat ako nung nabasa ko. Hindi ko inexpect. Ayokong ikwento kung anong nabasa ko kasi sa part nya yun e. Wala ako sa position magkwento kasi nga, hindi naman nangyari sakin. But anyway, ayun nga. He promised me na hindi na sya magsisinungaling sa kanya, I trusted him kasi mahal ko sya. Tsaka ilang beses na syang nagsinungaling sakin pero kinakalimutan ko na lang. Pero yung nalaman ko ngayon? Ang sakit sakit sakit sakit sa bangs! Parang sinaksak ako ng ilang beses. At gusto ko na lang umiyak ng umiyak hanggang sa mamatay na lang. Wala naman akong masabihang kaibigan kasi ayoko ring malaman nila. I don't wanna lose him. Mahal na mahal ko sya. He's my everything at nag promise kami sa isat isa na kami na talaga. But now? Hindi ko na alam. Gusto ko sya patawarin but not now. Hindi ngayon. Hindi rin bukas. Hindi ko alam. Basta alam ko, ang sakit sakit lang talaga. Hope everything will be fine. Hate this damn feeling! :((

His first :D

Yizz. His first salary. Lumuwas pa sya from Cavite to Manila para ilibre nya ako. First sahod nya raw kasi e. Ayun. What do you expect pag mga ganito? Syempre, pagkain. Walang katapusang pagkain, haha. Ang sarap sarap kumain, walang tatalo. E kami pa ba? E pag magkasama kaming dalawa, wala kaming ibang ginawa kundi ang kumain. After we ate, naglakad-lakad kami, tapos umupo kami dun sa tapat ng Burger King. Tas napag-usapan bumili ng kung anu-ano since first sahod naman daw nya. Bumili sya ng sapatos nya sa Bench worth 1,595. Sorry I forgot to take a picture. Pero maganda yun. Tapos binili nya ako ng tsinelas sa herbench. Then bumili sya ng wallet nya, ng masters, ng socks and so whatever. Kumuha ng loyalty card sa Bench and ng Advantage Card. O diba. Sobrang gastos ng lalakeng yan. But still, we enjoyed it. Kame pa ba? HAHAHA.

Reunion :)

Based on the title itself, akala mo super tagal na hindi nagkita no? Hahahaha. >:))) Actually, 1 week lang naman kaming hindi nagkita. Pero para samin, 1 week is like 1 year. Hahaha eksaherada. But seriously, ganun talaga yung feeling. I've been busy with my thesis, tas sya sa work. So wala talaga kaming oras para magkita. E ayun, umabsent sya sa duy nya, kaya nagkita kami. Pagkakita ko sa kanya, gaawwddd!! Sobra akong kinilig. Hihihih. :*** E love na love ko kaya yung mokong na yun. Kaya ayun, todo kwentuhan kami. Actually, everytime na magkasami kami, lagi kaming nagkekwentuhan. Hindi nga kami nauubusan ng pag-uusapan kahit maghapon pa kaming magkasama. :) Ayun. Lakad-lakad sa mall tas kumain ng ilang beses. I just love to be with my bestfriend and at the same time, with my boyfriend. <3

Movie Marathon. (Good Friday)

Yes, nag mive marathon lang ako. Every year naman, kapag ganito, wala talaga akong magawa sa bahay. Syempre, aside from talking to God, wala na talagang magawa. Siguro texting, pero putol putol naman. Tapos sa fb halos wala na ring magawa. E since may mga movie dito sa laptop ko, nag movie marathon na lang ako.

I started with Hachiko: A Dog story. Ang daming nagsabi sakin na maganda raw tong movie na to. Na nakakaiyak and so whatever. Kaya nanghingi ako ng copy. At first, hinihintay ko talaga yung part na nakakaiyak. Sabi ko sa sa sarili ko, bakit parang wala naman. Haha excited? :) But as the story went on, ayun medyo nkakatouch na. Grabe si Hachi, everytime na maririnig nya yung whistle ng train, pumupunta na sya sa Shibuyan Station para sunduin si Parker. Nakakagulat no? Everyday yun, same place and same time. Imagine, nagagawa ng aso yun. Until one day, inatake si Mr.Professor while he's teaching. Ayuun. Naghihintay pa rin si Hachi dun kahit gabi na. Namatay si Parker, pero si Hachi, he keeps on waiting for Mr. Professor. Kinuha sya ni Andy, anak ni Parker, pero balik pa rin sya ng balik dun para sunduin si Parker. Nakilala na sya ng lahat ng taong sumasakay ng tren. 10years after, bumalik yung asawa ni Parker dun sa dating bahay nila. Then, he suddenly saw Hachi dun sa favorite place nya, hinihintay pa rin nya si Parker. Grabe no. Anyone would be grateful kung si Hachi ang magiging alaga nila. Iloveyou Hachi! :*

Hachi with Mr. Professor (Parker)

After Hachiko, A walk to remember naman. Yayaaay. Watched this for the nth time. And hanggang ngayon, kinikilig pa rin ako. From a bad boy to a very sweet man. Goossshh!! Anyone would love to have a boyfriend like him. Pero contented na ko kay Keboy. What I'm tryin' to say is that, ang sweeeeetttt niya!!!! Hahaha. While watching the movie, bigla akong napapangiti. Siguro masaya lang, kasi kahit movie lang iyon, para kasing totoo talaga. The efforts, it's priceless. The love, it's incomparable. Lalo na nung nalaman nya yung sakit ni Jamie, oh gosh! Lalo nyang minahal si Jamie. Nag pursue sya sa buhay nya coz he knows, Jamie has faith in him. Haaaay. Ang sarap talagang ma inlove. Lalo na kung alam mong, mahal ka rin nya. Spread LOVE! <3

LANDON!!! <3

Goodbye 3rd year! =))

Friendship is like a BOOK. It takes few seconds to burn, but it takes years to write. Yes, we are all friends for 3 years now. And still, ganun pa rin yung samahan though ang daming problemang dumating which affected our friendship.



GOODBYE 3RD YEAR! After 9 months of attending our classes, finally 4th year na kami sa pasukan. Nakakatuwa lang isipin kasi after all your hardships and sacrifices, alam mo, may magandang kapalit. Like good grades and syempre, proud ang parents mo. Pero sa kabila nito, mas masarap pa ring isipin na yung friendship, andun pa rin. Kahit na 4 in a group lang, walang competition na nangyari, instead nagtulungan pa kami.


GIRLFRIENDS.
Yes, they are my girlfriends, partners in crime. The way we bond, it's the best actually. Sila yung kasama mo pagpasok mo pa lang ng school, pag vacant, pag uwian sabay sabay maglalakad until we part ways. Kasi magkaiba kami ng way. Hanggang ministop lang kami magkakasabay. Haha. Nakakatawa lang kapag nagkakamali ng pronounce ng word yung isa, pagtatawan pero no offense naman yun. Tapos kapag hindi narinig, uulitin pa para lang pagtawanan. Haha. That's the way we bond, and I truly love them. =))

This was taken nung defense namin :))

THE GUYS.
Ang mga lalakeng hindi ko inexpect na magiging close ko ng ganito. Way way back when we were 1st year college, hindi naman talaga kami magkaka-close. Guys e. So what do you expect? Hilig mang-trip and so whatever. Pero nag-uusap naman kahit papano. Pero nung enrollment for 3rd year 1st sem, ewan ba, parang bigla na lang naging close kami sa boys. (Kaming tatlo nila horca at quino). E that time, break pa kami ni Keboy nun, so lagi kaming magkakasama. Hanggang sa pasukan, naging close na kami with tropang trumpo. Seven kami sa group namin. Ako, ate sai, joyda, aljohn, eric, mek and rasel. Very close. Until one day, something happened. Nagkaproblema lang hanggang sa hindi na nagpansinan. Pero ako, nakikipag-usap pa rin sa kanila. Kwentuhan tulad ng dati, parang wala ngang nangyari e. Etong mga lalakeng to, makukulit at mapang-asar, pero mababait at sweet. That's why I'll miss them this vacation. :))) But anyway, I'm looking forward for more precious memories with you guys next semester. :DD

Inseparable!

When you're in a good relationship, even if nothing else in your life is right, you feel like your whole world is complete. Yizzz. Ganito ba kapag inlove? Haha! :)


Tapos na class so I decided to visit my Honey, have some chit-chats and so whatever. Nakarating ako ng 10am. Syempre, breakfast muna sa knila kasi maaga ako umalis ng bahay. Burger patty ang ulam and noodles, hndi naman nawawala yun. Haha. Super nabusog ako kasi nasarapan ako sa ulam. Tpos we had some rest for an hour. Then I told him to take a bath na kasi pupunta pa kami ng Plantersbank to get his salary. Ayuun! We rode on an Oridnary bus. It's quite enjoying kasi you got the chance to feel the fresh air. Province naman yun and iba ang hangin dun. Kaya pagbaba namin ng bus, super gulo ng buhok ko! Hahaha. :)))

Then we arrived in Plantersbank. Hindi naman kami nagtagal dun. Nakuha na nya ang ATM nya and he withdrew it agad agad. We decided to go sa Waltermart, kasi we thought na maganda dun, tska I haven't been there. Kaya I had no idea kung anong itsura nun. Pagkadating namin dun, epic fail. :| Ang chakaness. Kya ayun, nag SM Bacoor na lang kami.

Pagkarating namin dun, kain agad kami. Sobrang init that time, 3 pm yta yun. Nag overpass pa kami kesa naman mag jay walking. Haha. Sa KFC kami kumain, it's his treat. Super busog. Hahah. After nun, nag Quantum kami. Ayy grabe, pawis na pawis kami. Naglao kami ng Dance Maniax. Hahahahahaha. Nkakatawa yung mga itsura namin after we played. Then naglibut-libot kami. Bumili sya ng V-Neck na damit sa Bench. And after that, we decided to go home na since it's getting late naman na. Haaay. I love this kind of feeling. The contentment and so whatever. It's very luminous. And I'm very lucky to have someone like him. Kahit na ang daming problema, kapag masaya kayo hindi nyo na halos maiisip. This feeling is very incomparable. And we, two, is very INSEPARABLE! :))))))))

Ang haggard ko lang dyan. Fresh from the outside. Super hot! :)))

Srap ng Mais con hielo especially the nata on it. :)

Handsome!! :DD

I miss you. :((

Today is my Dad's 13th death anniversary! Super tagal na when he passed away. 7 years old pa lang ako that time and grade 1. I still remember those moments when we were still together. He is the best dad, actually!! Kahit every vacation lang kami nagkakasama. Pero nung nagkasakit sya, lagi na syang andito sa Manila. Naaalala ko pa, kapag may kasalanan ako kela mama, sya yung nagte-take ng consequence para hindi ako mahirapan. Hindi ko maalala kung kelan sya bumalik ng probinsya. Bsta, my mom and I decided to have a vacation sa Aurora. But then, when we arrived, sobrang nagtataka kami kung bakit ang damng tao sa bahay namin. Hanggang sa ayun, my Dad was lying on a coffin. We were shocked. Hindi alam nila mama kung anong gagawin. And since bata pa ko nun, I wasn't that aware sa mga nangyayari. All I thought is that, he's just sleeping. Ang shonga lang e no? :( For not even realizing na hindi ko na sya makakasama ulit. :(((

It's been 13 years, but I'm still longing for you Papa. Sana nakikita mo lahat ng nangyayari sakin ngayon. My failures and my achievements. Sana andito ka lagi. I miss you so much! Alam ko darating yung araw na magkakasama ulit tayo. I want you to know that you will never be forgotten. You will always be in my heart!! You will always be the best father in the whole universe! :))

I LOVE YOU SO MUCH PAPA! <3